دانشگاه عالی دفاع ملیفصلنامه محیط شناسی راهبردی ج.ا.ایران2821-26737420240121The four-decade strategy of the US confrontation with the Islamic Republic of Iranاستراتژی چهار دهه تقابل آمریکا با جمهوری اسلامی ایران9342697FAمهدیذوالفقاریدانشیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه لرستانحمیداحمدی نژاداستادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین‌الملل، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستانJournal Article20231122Since the victory of the Islamic Revolution in Iran, relations between Washington and Tehran have been consistently hostile, with the potential for conflict between the two countries often apparent. While the actions of the US in each period have been influenced by the discourse and foreign policy of each president, there has been a noticeable consistency in their overall approach. This approach can be described as a Brinkmanship Strategy (Confrontation to the brink of disaster), with the goal of pressuring Iran into compromising or abandoning its goals and ideals. The research question based on this assumption is that: What has been the main strategy shaping America's confrontation with Iran and the Islamic Republic's strategy against it? The hypothesis of the article is that the root of all American actions stems from the brinkmanship strategy, which includes three aspects: sanctions, military threats, and consensus-building. In response, Iran has employed a strategy of strategic patience, leading to economic resistance, increasing regional influence, and deterring American military action. The approach of this paper is qualitative and its research method is descriptive - analytical.پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران، روابط واشنگتن و تهران همواره خصمانه و در برخی از مقاطع نیز پتانسیل درگیری بین دو کشور کاملاً نمایان بوده است. در این میان اگرچه کنش های رفتاری ایالات متحده در هر دوره ای به تناسب گفتمان و سیاست خارجی هر رئیس جمهور ابعادی خاص داشته است، کنکاش در پَس همه ی کنش های آمریکا نشان از نوعی ثبات رویکردی دارد که می توان آن را اصلی ترین استراتژی آمریکا قلمداد کرد. این استراتژی پنهان، استراتژی لبه ی پرتگاه (تقابل تا آستانه فاجعه) با هدف وادار کردن ایران به سازش یا عقب نشینی از اهداف و آرمان های خود بوده است. سوال پژوهش مبتنی بر این فرض، آن است که: اصلی ترین استراتژی شکل دهنده به تقابل آمریکا با ایران و راهبرد جمهوری اسلامی در برابر آن چه بوده است؟. فرضیه ی مقاله این است که ریشه ی همه ی اقدامات آمریکا برآمده از استراتژی لبه ی پرتگاه با سه وجه تحریم، تهدید نظامی و اجماع سازی می باشد و راهبرد ایران در مقابل آن صبر استراتژیکِ منجر به مقاومت اقتصادی، افزایش نفوذ منطقه ای و شکست گزینه ی اقدام نظامی آمریکا بوده است. رویکرد این مقاله کیفی و روش پژوهش آن توصیفی- تحلیلی است.http://jse.sndu.ac.ir/article_2697_9e57389f8cf8a88290c174fb110ab2b0.pdfدانشگاه عالی دفاع ملیفصلنامه محیط شناسی راهبردی ج.ا.ایران2821-26737420240121The future of the Karabakh crisis after the developments of 2020 based on the convergence and divergence of stakeholdersآینده بحران قره‌باغ بعد از تحولات 2020 بر اساس همگرایی و واگرایی ذینفعان35702766FAمحسنبیوکاستادیار دانشگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء ارتشJournal Article20231204One of the geopolitical developments after the collapse of the Soviet Union in the South Caucasus was the conflict between the Republic of Azerbaijan and Armenia in the Karabakh region, which led to two wars. The first Karabakh war between 1988 and 1994 and the second war in 2020 resulted in two completely different results for the parties. If in the first war, in addition to Karabagh, Armenia captured seven other regions of the Republic of Azerbaijan outside of Karabagh; With the defeat in the second war, he was forced to liberate the occupied lands of Azerbaijan after several decades. In the recent war, both sides signed a ceasefire agreement (November 10, 2020) with the mediation of Russia; But the recapture of Nagorno-Karabakh and the defeat of Armenia, the geopolitical games formed after the ceasefire agreement, as well as the new policies of Azerbaijan and Turkey, have made the future of the crisis in this region ambiguous and complicated. Using the game theory, the present research seeks to answer the question that based on the convergence and divergence of stakeholders, what is the future available for the Karabakh crisis? The research approach is exploratory and using the method of structure and strategy of stakeholders to answer this question. The data collection method is based on a semi-structured expert questionnaire. Based on software analysis, the intervention of regional and international actors and the conflicting interests of each of the actors in this region have caused the complexity and instrumentalization of the crisis, and the continuation of the crisis will cause its consequences to spread to other regional security complexes. became.یکی از تحولات ژئوپلیتیکی بعد از فروپاشی شوروی در قفقاز جنوبی، کشمکش و درگیری‌های جمهوری آذربایجان و ارمنستان در منطقه قره‌باغ بود که به دو جنگ منجر شد. جنگ اول قره‌باغ در فاصله 1988 تا 1994 و جنگ دوم در سال 2020 دو نتیجه کاملاً متفاوت برای طرفین در پی داشت. اگر در جنگ نخست، ارمنستان علاوه بر قره‌باغ، هفت منطقه دیگر جمهوری آذربایجان در خارج از قره‌باغ را به تصرف درآورد؛ با شکست در جنگ دوم، مجبور به آزادسازی اراضی اشغالی آذربایجان پس از چند دهه شد. در جنگ اخیر هردو طرف با وساطت روسیه، توافق آتش‌بس (10 نوامبر 2020) را امضاء کردند؛ اما بازپس‌گیری قره‌باغ و شکست ارمنستان، بازی‌های ژئوپلیتیکی شکل‌گرفته پس از توافق آتش‌بس و نیز سیاست‌های جدید آذربایجان و ترکیه، آینده بحران شکل‌گرفته در این منطقه را مبهم و پیچیده کرده است.<br />پژوهش پیش روی با استفاده از نظریه بازی‌ها به دنبال پاسخ به این پرسش است که بر اساس همگرایی و واگرایی ذینفعان، آینده در دسترس بحران قره‌باغ چگونه است؟ رویکرد پژوهش از نوع اکتشافی بوده و با استفاده از روش ساختار و راهبرد ذینفعان برای پاسخگویی به این پرسش استفاده‌شده است. روش گردآوری داده‌ها بر اساس پرسشنامه خبرگانی نیمه ساختاریافته است.<br />بر اساس تحلیل نرم‌افزاری،مداخله بازیگران منطقه‌ای و بین‌المللی و منافع متضادی که هریک از بازیگران در این منطقه دارند، سبب پیچیدگی و ابزاری شدن بحران شده و تداوم بحران سبب سرایت پیامدهای آن به دیگر مجموعه‌های امنیت منطقه‌ای خواهد شد.http://jse.sndu.ac.ir/article_2766_87152231e4cb5ea6fbd7bd875c9e3dc8.pdfدانشگاه عالی دفاع ملیفصلنامه محیط شناسی راهبردی ج.ا.ایران2821-26737420240121Normalization of Relations with the Neighbors of the Islamic Republic of Iran; Israel's Strategy to Escape from Deterrence Trapعادی‌سازی روابط با همسایگان جمهوری اسلامی ایران؛ راهبرد رژیم صهیونیستی برای فرار از دام بازدارندگی71962871FAروح الهملکی عزین آبادیدکترای روابط بین‌الملل، دانشگاه تهرانجوادجمالیدکترای جامعه‌شناسی سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20231208The defeat in the 33 and 22 day wars against Hezbollah and Hamas institutionalized this definite understanding in the minds of the Israeli authorities That due to the different definition of the concept of threat and the culture of martyrdom, a mere military confrontation with the axis of resistance will result in nothing but defeat for this regime. Therefore, the question addressed in this article is what is Israel's strategy to strengthen its deterrence strategy in facing the axis of resistance and Iran? In response to this question, the hypothesis of the article in the framework of the theory of complex deterrence is that Israel's fear of falling into the trap of deterrence in direct confrontation with the axis of resistance in the West Asian region has caused Israel with the aim of delegitimizing the ideals of the axis of resistance, to adopt a strategy take alliance with Iran's neighbors.رژیم صهیونیستی همواره تلاش کرده است که از بهترین و به‌روزترین تجهیزات نظامی و نیروی انسانی ماهر در راستای تکمیل پازل بازدارندگی خود بهره بگیرد اما شکست در جنگ‌های 33 و 22 روزه در مقابل حزب‌الله و حماس، این درک قطعی را در ذهن مقامات رژیم صهیونیستی نهادینه ساخت که به دلیل تعریف متفاوت از مفهوم تهدید و برخوردار بودن محور مقاومت از فرهنگ شهادت، مواجهه صرف نظامی با محور مقاومت نتیجه‌ای جز شکست برای این رژیم در پی نخواهد داشت. بنابراین، سؤال این مقاله آن است که راهبرد رژیم صهیونیستی در مواجهه با محور مقاومت چیست؟ در پاسخ به این سؤال، فرضیه مقاله آن است که ترس رژیم صهیونیستی از افتادن در دام بازدارندگی در مواجهه مستقیم با محور مقاومت موجب شده است که رژیم صهیونیستی با هدف مشروعیت‌زدایی از آرمان‌های محور مقاومت، راهبرد اتحاد با همسایگان ایران را در پیش بگیرد و مصداق آن نیز عادی‌سازی روابط با کشورهای منطقه است.http://jse.sndu.ac.ir/article_2871_357af4edc047ad1da1c3e5f26d094f3c.pdfدانشگاه عالی دفاع ملیفصلنامه محیط شناسی راهبردی ج.ا.ایران2821-26737420240121Theoretical explanation of the economic factors affecting public participation in internal securityتبیین نظری عوامل اقتصادی موثر بر مشارکت مردمی در امنیت داخلی971362874FAامیرحسینالهامیاستادیار پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدسعظیمعلیزادهاستادیار پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدسسید مجتبیمطلوبیکارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شریفJournal Article20240203Ensuring the security and cohesion of a nation is a fundamental and crucial concern for any governing system. Civic participation in maintaining security is a key factor influenced by various elements, including economic factors. This study aims to identify the economic indicators that affect public participation in domestic security based on theoretical foundations and research. To achieve this goal, a qualitative approach based on the integrative review method was employed. The researcher gathered information by systematically reviewing domestic and international studies, extracting articles related to economic factors affecting public participation in national security. In total, 152 final studies were examined, and 26 economic indicators affecting public participation in domestic security across six dimensions—economic, law enforcement, political, social, cultural, and environmental—were identified. The analyses reveal that government efforts to control inflation, reduce poverty and social inequality, economic empowerment, income distribution, financial corruption control, and economic transparency, as well as strengthening the private sector to stimulate production and workforce, are among the economic factors that significantly impact the level of civic participation in establishing and maintaining domestic security. The theoretical model of these factors is presented in this study.حفظ امنیت و یکپارچگی کشور یکی از مسائل اساسی و مهم هر نظام حکومتی می‌باشد. مشارکت مردمی در حفظ امنیت، یک عامل کلیدی است که تابع عوامل مختلفی از جمله اقتصاد می‌باشد. در مطالعه حاضر تلاش شده است تا شاخص های اقتصادی مؤثر بر مشارکت مردمی در امنیت داخلی، بر اساس مبانی نظری و تحقیقات، شناسایی شوند. برای دستیابی به این منظور، از رویکرد کیفی مبتنی بر روش فراترکیب استفاده شد. به منظور گردآوری اطلاعات، محقق با مروری نظام‌مند بر روی مطالعات داخلی و خارجی و نظریات شاخص، به استخراج مقالات مرتبط با فاکتورهای اقتصادی مؤثر بر مشارکت مردمی در امنیت ملی پرداخته گردیده است. به طور کلی، 152 مطالعه نهایی مورد بررسی قرار گرفتند و تعداد 26 شاخص اقتصادی مؤثر در مشارکت مردمی در امنیت داخلی در 6 بعد اقتصادی، انتظامی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و زیست محیطی شناسایی شدند. بررسی‌ها نشان می‌دهند تلاش دولتها برای کنترل تورم، کاهش فقر و نابرابری اجتماعی، عدات اقتصادی و توزیع درآمد، کنترل فساد مالی و شفافیت اقتصادی، تقویت بخش خصوصی ایجاد انگیزه برای تولید و نیروی کار از جمله عوامل اقتصادی است که بر روی میزان مشارکت مردمی در ایجاد و حفظ امنیت داخلی اثر گذار است و مدل نظری آن در تحقیق ارائه شده است.http://jse.sndu.ac.ir/article_2874_b7bd1ddffc4216e7c10b3dd72a79295b.pdfدانشگاه عالی دفاع ملیفصلنامه محیط شناسی راهبردی ج.ا.ایران2821-26737420240121BRICS strategic model for changing the international orderالگوی راهبردی گروه بریکس برای تغییر نظم بین الملل1371662877FAسیدمحمدهادیموسویاستادیار دانشگاه افسری امام حسین(ع)Journal Article20240109BRICS is an alliance of five developing countries, Brazil, Russia, China, India and South Africa, which have reached the level of advanced countries in the international system. Considering their economic growth and economic power, these countries do not consider their share of the Bretton Woods institutions of the international economy to be appropriate for their economy, therefore they seek to reform the existing institutions of the international political economy. This article is descriptive and analytical using From the latest reliable international data, it has answered the question that how does the group want to change the order of the international political economy according to its expectations and expectations?<br />The findings show that the BRICS group has had a great impact on international developments. During the transition from the hegemony of the United States to the multilateralist system in the international system, from 2008 until now, it has been able to change the structure and agenda of the major institutions representing the international order by putting the economy as the basis for change. Institution building parallel to the international order; increase its structural power and while strengthening its presence and influence in these institutions, increase multilateralism in some issues and move in the direction of creating its desired order.بریکس ائتلافی از پنج کشور درحال توسعه برزیل، روسیه، چین، هند و آفریقای جنوبی است که خود را درسطح کشورهای پیشرفته نظام بین المللی معرفی کرده است. این کشور ها با توجه به رشد اقتصادی و قدرت اقتصادی که دارند سهم خود را از نهادهای برتون وودزی اقتصاد بین‌الملل متناسب با اقتصادشان نمی‌دانند، ازاین‌رو به دنبال اصلاح نظم موجود بین‌المللی هستند .این مقاله با هدف ارائه الگوی حرکت گروه بریکس برای تغییر نظم بین المللی، به دنبال پاسخ به این سوال است که گروه بریکس چگونه می خواهد نظم بین المللی کنونی را با توجه به توقعات و انتظارات خود تغییر دهد؟ <br />این تحقیق از انوع تحقیقات توسعه ای با رویکرد تجربی و روش کیفی توصیفی- تحلیلی است که در آن گرداوری داده ها با روش کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که گروه بریکس از سال 2008 تا کنون با مبنا قراردادن اقتصاد سیاسی بین الملل از طریق انجام اقدامات هماهنگ برای تغییر در ابعاد قدرت ساختاری نظم هژمونیک بین‌الملل وبا تغییر درساختارها و دستورکار نهادهای عمده معرف نظم اقتصاد سیاسی بین‌الملل؛ نهاد سازی موازی با نظم اقتصاد سیاسی بین الملل؛ در دوران گذار از هژمونی ایالات متحده به نظام چند جانبه بین‌الملل، قدرت ساختاری خود را افزایش داده و ضمن تقویت حضور و نفوذ خود دراین نهادها، چندجانبه گرایی را در افزایش داده و نظم مطلوب خود را با تغییر در نظم اقتصاد سیاسی بین المللی پیگیری می کند.http://jse.sndu.ac.ir/article_2877_77c398daec4e0e76693b0c21dbf24203.pdfدانشگاه عالی دفاع ملیفصلنامه محیط شناسی راهبردی ج.ا.ایران2821-26737420240121Toofan Al-Aqsa Operation and the Application of New Resistance Paradigm in the Islamic Worldعملیات طوفان الاقصی و کاربست پارادایم نوین مقاومت در جهان اسلام1672092873FAعبدالرضاعالیشاهیدکتری علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.Journal Article20240125This study uses the hybrid method to design a Toofan Al Aqsa operation model as a new paradigm of resistance for Islamic countries. The current research is developmental in terms of its purpose; In terms of approach, it is done qualitatively and based on meta-synthesis. Based on this, the statistical population of the research includes a collection of articles that have been published from 2020 to 2023 on the subject of Zionism, the Islamic world, Palestine, and the resistance front. The authors selected 71 articles out of 376 by searching among domestic and foreign scientific databases, and after analyzing their content, categories, and concepts were extracted and their prioritization was done using Shannon's entropy method. Based on the findings 49 concepts were identified in the form of 8 categories and were separated in the form of two categories of external front and internal front factors. Reconstruction of the strategic relations of Islamic countries (strategic de-escalation), decline of the normalization project with the Zionist regime, limited tactical action, geopolitical fragility, weak strategic depth, internal crises of the Zionist regime, reverse migration, and manpower crisis had the highest coefficient of importance, respectively. It seems that with the application of such components, a pragmatic model can be achieved in the struggle and resistance against the Zionist regime in other Islamic countries.درعملیات 7 اکتبر 2023، جنبش حماس با گذار از رویکرد پدافندی به آفندی که برای نخستین بار در تاریخ مبارزات با رژیم صهیونیستی به وقوع می‌پیوست، بسیاری از معادلات سیاسی، امنیتی و نظامی منطقه را تحت الشعاع خود قرار داد. این موضوع گذشته از تعمیق بحران برای صهیونیست‌ها، پیامدهای بسیاری نیز برای جهان اسلام به طور اعم و جبهة مقاومت به طور اخص داشته است به نحوی که می‌توان از این اقدام به مثابه یک الگوی نوین مبارزه و مقاومت برای سایر جوامع اسلامی در مبارزه با صهیونیزم قلمداد نمود. بر این اساس، هدف پژوهش حاضر، الگوسازی عملیات طوفان الاقصی به مثابه یک پارادایم نوین مقاومت برای جوامع اسلامی با استفاده از روش فراترکیب است. پژوهش حاضر، از نظر هدف، توسعه‌ای؛ از لحاظ رویکرد، کیفی و بر اساس فراترکیب انجام می‌شود. بر این اساس، جامعة آماری پژوهش، شامل مجموعه مقالاتی است که در بازة زمانی سال‌های 2020 تا 2023 میلادی و با موضوعیت صهیونیزم، جهان اسلام، فلسطین و جبهة مقاومت به چاپ رسیده‌اند. نویسندگان با جستجو در میان پایگاه‌های علمی مطرح داخلی و خارجی 71 مقاله را از میان 376 مقاله برگزیدند و پس از تحلیل محتوای آنها، مقوله‌ها و مفهوم‌ها استخراج شده و اولویت‌‌سنجی آنان نیز با بهره‌گیری از روش آنتروپی شانون انجام شد. براساس یافته‌های پژوهش، 49 مفهوم در قالب 8 مقوله شناسایی و در قالب دو دسته عوامل جبهة بیرونی و جبهة داخلی تفکیک شدند. بازسازی روابط راهبردی کشورهای اسلامی(تنش زدایی راهبردی)، افول پروژه عادی‌سازی با رژیم صهیونیستی، اقدام تاکتیکی محدود، شکنندگی ژئوپلیتیک، ضعف عمق استراتژیک، بحران‌های داخلی رژیم صهیونیستی، مهاجرت معکوس و بحران نیروی انسانی به ترتیب دارای بیشترین ضریب اهمیت بودند. به نظر می‌رسد با کاربست چنین مولفه‌هایی بتوان به یک الگوی عملگرا در مبارزه و مقاومت علیه رژیم صهیونیستی برای سایر کشورهای اسلامی دست یافت.http://jse.sndu.ac.ir/article_2873_000816e72bc2da1bf1355477d1b90556.pdf