حضور در لایه‌های اجتماعی و نفوذ در افکار عمومی در محیط امنیتی پیرامون، یکی از مهم‌ترین راهبردهای کشورها به‌منظور گسترش و کیفی‎سازی حضور است که جنبه‌های رسمی آن در قالب دیپلماسی عمومی و جنبه‌های غیررسمی آن در قالب تعاملات و نفوذ فرهنگی در روابط ادبیات بین‌الملل مطرح می‌گردد. مقاله حاضر به دنبال این است که ضمن طرح موضوع کیفی‎سازی سطح حضور و نفوذ در لایه‌های اجتماعی- در مقابل رویکردهای سنتی مبتنی بر نفوذ امنیتی- رویکردهای دیگری را بیابد که موجب گسترش نفوذ و تأثیرگذاری عمومی در محیط امنیتی شود. این مسئله با رویکرد توصیفی-تحلیلی و با روش بررسی اسنادی و همچنین روش تحلیل STEEP و با مطالعه موردی در قبال تحولات اخیر سوریه مورد بررسی قرار می‌گیرد. درنتیجه اتخاذ نگاهی نو به مسائل و مشکلات امنیتی، اقتصادی و فرهنگی منطقه به‌منظور گذار از حضور امنیتی- نظامی به حضور و نفوذ اجتماعی بایستی در دستور کار قرار گیرد. رویکردهای نرم در تثبیت نگاه و اقدامات ایران در سوریه به‌منظور حفظ و تعقیب منافع امنیت ملی ضروری است و در کنار آن نگاه آینده‌پژوهانه برای ایجاد همگرایی جامعه هدف با منافع امنیت ملی ایران توصیه می‌شود.